گر دست رَسَد در سرِ زُلفینِ تو بازم

بیت ۱گر دست رَسَد در سرِ زُلفینِ تو بازم / چون گوی چه سرها که به چوگانِ تو بازم

اگر دستم دوباره به سر زلف تو برسد، چه سرها که مانند گوی به چوگان تو ببازم.

بیت ۲زلفِ تو مرا عمر دراز است ولی نیست / در دست، سرِ مویی از آن عمرِ درازم

زلف تو عمر دراز من است، اما سر مویی از آن عمر دراز در دستم نیست.

بیت ۶در مسجد و میخانه خیالت اگر آید / محراب و کمانچه ز دو ابرویِ تو سازم

اگر خیالت در مسجد و میخانه بیاید، از دو ابرویت محراب و کمانچه می‌سازم.

بیت ۸محمود بُوَد عاقبتِ کار در این راه / گر سر بِرَوَد در سرِ سودایِ اَیازم

اگر سرم در سر سودای ایاز برود، عاقبت کار در این راه محمود (پسندیده) است.

بیت ۹حافظ غمِ دل با که بگویم؟ که در این دور / جز جام نشاید که بُوَد محرمِ رازم

حافظ، غم دل را با چه کسی بگویم؟ که در این روزگار جز جام کسی شایسته رازداری نیست.