من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم

بیت ۱من دوستدارِ رویِ خوش و مویِ دلکَشَم / مَدهوشِ چَشمِ مست و مِیِ صافِ بی‌غَشَم

من دوستدار روی خوش و موی دلکشم؛ مدهوش چشم مست و می صاف بی‌غشم.

بیت ۲گفتی ز سِرِّ عهدِ ازل یک سخن بگو / آنگَه بگویمت که دو پیمانه دَر کَشَم

گفتی از راز عهد ازل یک سخن بگو؛ آن‌گاه می‌گویمت که دو پیمانه سر بکشم.

بیت ۴در عاشقی گزیر نباشد ز ساز و سوز / اِسْتادِه‌ام چو شمع، مَتَرسان ز آتشم

در عاشقی از ساز و سوز گریزی نیست؛ مانند شمع ایستاده‌ام، از آتشم مترسان.

بیت ۵شیراز معدنِ لبِ لَعل است و کانِ حُسن / من جوهریِّ مُفلِسَم، ایرا مُشَوَّشَم

شیراز معدن لب لعل و کان زیبایی است؛ من جوهری تهی‌دستم، از این رو پریشانم.

بیت ۶از بس که چَشمِ مست در این شهر دیده‌ام / حقّا که مِی نمی‌خورم اکنون و سَرخوشم

از بس در این شهر چشم مست دیده‌ام، به‌حق اکنون می نمی‌خورم و سرخوشم.