خیالِ رویِ تو چون بُگذَرَد به گلشنِ چَشم

بیت ۱خیالِ رویِ تو چون بُگذَرَد به گلشنِ چَشم / دل از پِیِ نظر آید به سویِ روزنِ چَشم

وقتی خیال روی تو به گلشن چشم بگذرد، دل برای نظر کردن به روزن چشم می‌آید.

بیت ۲سزایِ تکیه گَهَت مَنظَری نمی‌بینم / منم ز عالَم و این گوشهٔ مُعَیَّنِ چَشم

جایی شایسته تکیه‌گاه تو نمی‌بینم؛ از عالم من هستم و این گوشه معین چشم.

بیت ۳بیا که لَعل و گُهَر در نثارِ مَقْدَمِ تو / ز گنج‌خانه‌‌ دل می‌کشم به روزنِ چَشم

بیا که لعل و گوهر را برای نثار قدومت از گنجخانه دل به روزن چشم می‌کشم.

بیت ۵نخست روز که دیدم رخِ تو دل می‌گفت / اگر رسَد خلَلی، خونِ من به گردنِ چَشم

نخستین روز که رخ تو را دیدم، دل می‌گفت: اگر خللی رسد، خون من به گردن چشم.

بیت ۶به بویِ مژدهٔ وصلِ تو تا سَحَر، شبِ دوش / به راهِ باد نهادم چراغِ روشنِ چَشم

دیشب به بوی مژده وصلت تا سحر چراغ روشن چشم را بر راه باد نهادم.