چِل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم

بیت ۱چِل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم / کز چاکرانِ پیرِ مُغان کمترین منم

بیش از چهل سال گذشت که من لاف می‌زنم که کمترین چاکر پیر مغان منم.

بیت ۴در شأنِ من به دُردکِشی ظنِّ بَد مبر / کآلوده گشت جامه، ولی پاک‌دامنم

درباره من به دردکشی گمان بد مبر، که جامه‌ام آلوده شد اما پاکدامنم.

بیت ۵شهبازِ دست پادشهم، این چه حالت است؟ / کز یاد بُرده‌اند هوایِ نشیمنم

باز دست پادشاهم؛ این چه حالی است که هوای نشیمنم را از یاد برده‌اند؟

بیت ۷آب و هوای فارس عجب سِفله‌پرور است / کو همرهی؟ که خیمه از این خاک بَرکَنَم

آب و هوای فارس عجب فرومایه‌پرور است؛ همراهی کجاست که خیمه از این خاک برکنم؟

بیت ۹توران‌شهِ خجسته که در من یَزیدِ فضل / شد مِنَّتِ مَواهبِ او طوقِ گردنم

تورانشاه خجسته که در بازار فضل، منت بخشش‌هایش طوق گردنم شد.