روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم

بیت ۱روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم / در لباسِ فقر کارِ اهلِ دولت می‌کنم

روزگاری است که در میخانه خدمت می‌کنم و در لباس فقر کار اهل دولت را انجام می‌دهم.

بیت ۳واعظِ ما بوی حق نشنید بشنو کاین سخن / در حضورش نیز می‌گویم نه غیبت می‌کنم

واعظ ما بوی حق نشنیده؛ بشنو، این سخن را در حضورش هم می‌گویم، غیبت نمی‌کنم.

بیت ۴با صبا افتان و خیزان می‌روم تا کویِ دوست / و از رفیقان ره استمدادِ همت می‌کنم

با صبا افتان و خیزان تا کوی دوست می‌روم و از رفیقان راه یاری همت می‌خواهم.

بیت ۶زلفِ دلبر دامِ راه و غمزه‌اش تیرِ بلاست / یاد دار ای دل که چندینت نصیحت می‌کنم

زلف دلبر دام راه و غمزه‌اش تیر بلاست؛ ای دل به یاد داشته باش که چقدر نصیحتت می‌کنم.

بیت ۷دیدهٔ بدبین بپوشان ای کریمِ عیب‌پوش / زین دلیری‌ها که من در کُنجِ خلوت می‌کنم

ای کریم عیب‌پوش، چشم بدبین را بپوشان از این دلیری‌ها که من در کنج خلوت می‌کنم.