به مژگان سیَه کردی هزاران رِخنه در دینم

بیت ۲الا ای همنشینِ دل که یارانت بِرَفت از یاد / مرا روزی مباد آن دَم که بی یادِ تو بنشینم

ای همنشین دل که یارانت را از یاد بردی، روزی مبادا که بی یاد تو بنشینم.

بیت ۳جهان پیر است و بی‌بنیاد از این فرهادکُش فریاد / که کرد افسون و نیرنگش ملول از جانِ شیرینم

جهان پیر و بی‌بنیاد است؛ فریاد از این فرهادکش که افسون و نیرنگش مرا از جان شیرین ملول کرد.

بیت ۵جهانِ فانی و باقی فدایِ شاهد و ساقی / که سلطانیِّ عالَم را طُفیلِ عشق می‌بینم

جهان فانی و باقی فدای شاهد و ساقی، که پادشاهی عالم را طفیل عشق می‌بینم.

بیت ۶اگر بر جایِ من غیری گزیند دوست، حاکم اوست / حرامم باد اگر من جان، به جایِ دوست بُگزینم

اگر دوست به جای من دیگری را برگزیند، حاکم اوست؛ حرامم باد اگر جان را به جای دوست برگزینم.

بیت ۸شبِ رحلت هم از بستر رَوَم در قصرِ حورُالعین / اگر در وقتِ جان دادن تو باشی شمعِ بالینم

شب مرگ هم از بستر به قصر حورالعین می‌روم، اگر هنگام جان دادن تو شمع بالینم باشی.