حالیا مصلحتِ وقت در آن می‌بینم

بیت ۱حالیا مصلحتِ وقت در آن می‌بینم / که کشم رَخت به میخانه و خوش بنشینم

اکنون مصلحت وقت را در آن می‌بینم که رخت به میخانه بکشم و خوش بنشینم.

بیت ۲جامِ مِی گیرم و از اهلِ ریا دور شَوَم / یعنی از اهلِ جهان پاکدلی بُگزینم

جام می می‌گیرم و از اهل ریا دور می‌شوم؛ یعنی از اهل جهان پاکدلی برمی‌گزینم.

بیت ۳جز صُراحی و کتابم نَبُوَد یار و ندیم / تا حریفانِ دَغا را به جهان کم بینم

جز صراحی و کتاب یار و همنشینی ندارم، تا همنشینان فریبکار را در جهان کمتر ببینم.

بیت ۴سر به آزادگی از خَلق برآرم چون سَرو / گر دهد دست که دامن ز جهان دَرچینم

اگر دست دهد که دامن از جهان برچینم، مانند سرو با آزادگی از میان خلق سر برمی‌آورم.

بیت ۷من اگر رندِ خراباتم و گر زاهدِ شهر / این مَتاعم که همی‌بینی و کمتر زینم

اگر رند خراباتم یا زاهد شهر، همین کالایم که می‌بینی، و کمتر از این.