گَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم

بیت ۱گَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جامِ وصل مِی‌ نوشم، ز باغِ عیش گل چینم

اگر از دستم برآید که با دلدار بنشینم، از جام وصل می می‌نوشم و از باغ عیش گل می‌چینم.

بیت ۳مگر دیوانه خواهم شد در این سودا که شب تا روز / سخن با ماه می‌گویم، پَری در خواب می‌بینم

مگر در این سودا دیوانه شوم، که شب تا روز با ماه سخن می‌گویم و پری در خواب می‌بینم.

بیت ۴لبت شِکَّر به مستان داد و چَشمت مِی به مِیخواران / منم کز غایتِ حِرمان نه با آنم نه با اینم

لبت شکر به مستان داد و چشمت می به میخواران؛ منم که از نهایت محرومی نه با آنم نه با این.

بیت ۶نه هر کو نقشِ نظمی زد کلامش دلپذیر افتد / تَذَروِ طُرفه من گیرم که چالاک است شاهینم

نه هر کس نقش نظمی زد کلامش دلپذیر افتد؛ قرقاول شگفت را من می‌گیرم که شاهینم چالاک است.

بیت ۸وفاداری و حق گویی نه کارِ هر کسی باشد / غلامِ آصفِ ثانی جلالُ الحقِ و الدینم

وفاداری و حق‌گویی کار هر کسی نیست؛ غلام آصف ثانی، جلال‌الحق والدین هستم.