غمِ زمانه که هیچش کَران نمی‌بینم

بیت ۱غمِ زمانه که هیچش کَران نمی‌بینم / دَواش جز مِیِ چون ارغوان نمی‌بینم

غم زمانه که هیچ کرانه‌ای برایش نمی‌بینم، دوایش را جز می ارغوانی نمی‌بینم.

بیت ۲به تَرک خدمتِ پیرِ مُغان نخواهم گفت / چرا که مصلحتِ خود در آن نمی‌بینم

ترک خدمت پیر مغان را نخواهم گفت، زیرا مصلحت خود را در آن نمی‌بینم.

بیت ۴نشانِ اهل خدا عاشقیست، با خود دار / که در مشایخِ شهر این نشان نمی‌بینم

نشان اهل خدا عاشقی است؛ این را با خود داشته باش، که در شیوخ شهر این نشان را نمی‌بینم.

بیت ۶قدِ تو تا بِشُد از جویبارِ دیدهٔ من / به جایِ سرو جز آبِ روان نمی‌بینم

از وقتی قامت تو از جویبار چشمم رفت، به جای سرو جز آب روان نمی‌بینم.

بیت ۹من و سفینهٔ حافظ که جز در این دریا / بضاعت سخن دُرفشان نمی‌بینم

من و سفینه (دیوان) حافظ؛ که جز در این دریا سرمایه سخن گوهرافشان نمی‌بینم.