منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

بیت ۱منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن / منم که دیده نیالوده‌ام به بد دیدن

منم که به عشق ورزیدن شهره شهرم؛ منم که چشمم را به بد دیدن نیالوده‌ام.

بیت ۲وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم / که در طریقتِ ما کافریست رنجیدن

وفا می‌کنیم و ملامت می‌کشیم و خوشیم، که در طریقت ما رنجیدن کفر است.

بیت ۳به پیرِ میکده گفتم که چیست راه نجات / بخواست جامِ می و گفت عیب پوشیدن

از پیر میکده پرسیدم راه نجات چیست؟ جام می خواست و گفت: عیب‌پوشی.

بیت ۵به مِیْ پرستی از آن نقشِ خود زدم بر آب / که تا خراب کنم نقشِ خود پرستیدن

از آن رو با می‌پرستی نقش خود را بر آب زدم تا نقش خودپرستی را ویران کنم.

بیت ۷عنان به میکده خواهیم تافت زین مجلس / که وعظ بی‌عملان واجب است نشنیدن

از این مجلس عنان به میکده می‌گردانیم، که وعظ بی‌عملان را نشنیدن واجب است.