صبا به لُطف بگو آن غزالِ رَعنا را

بیت ۴به خُلق و لطف توان کرد صیدِ اهلِ نظر / به بند و دام نگیرند مرغِ دانا را

اهل نظر را با خوش‌رفتاری و مهربانی می‌توان به دست آورد؛ پرنده دانا با بند و دام گرفتار نمی‌شود.

بیت ۶چو با حبیب نِشینی و باده پِیمایی / به یاد دار مُحِبّانِ بادپیما را

وقتی با محبوب نشسته‌ای و باده می‌نوشی، دوستان آواره‌ات را به یاد داشته باش.

بیت ۷جُز این قَدَر نَتوان گفت در جَمالِ تو عیب / که وضع مِهر و وفا نیست رویِ زیبا را

در زیبایی تو عیبی جز این نمی‌توان گفت که چهره زیبا اهل مهر و وفا نیست.

بیت ۸در آسمان نه عجب گَر به گفتهٔ حافظ / سُرودِ زُهره به رقص آورد مسیحا را

در باور قدما مسیح در آسمان چهارم است و زهره رامشگر فلک؛ شعر حافظ چنان است که سرود زهره با آن، مسیح را به رقص می‌آورد.