تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

بیت ۱تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو / پردهٔ غنچه می‌درد خندهٔ دلگشای تو

زلف مشک‌سای تو بنفشه را پیچ و تاب می‌دهد و خنده دلگشای تو پرده غنچه را می‌درد.

بیت ۲ای گل خوش‌نسیمِ من بلبلِ خویش را مسوز / کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو

ای گل خوش‌نسیم من، بلبل خود را مسوز، که از سر صدق شب همه شب دعایت می‌کند.

بیت ۳من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان / قال و مقال عالَمی می‌کشم از برای تو

من که از نفس فرشتگان هم ملول می‌شدم، برای تو قیل و قال عالمی را تحمل می‌کنم.

بیت ۴دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار / گوشهٔ تاج سلطنت می‌شکند گدای تو

دولت عشق را ببین که گدای تو از سر فقر و افتخار گوشه تاج سلطنت را می‌شکند.

بیت ۷شاه‌نشین چشم من تکیه‌گه خیال توست / جای دعاست شاه من بی‌تو مباد جای تو

شاه‌نشین چشم من تکیه‌گاه خیال توست؛ شاه من، جای دعاست؛ جایت بی‌تو مباد.