خط عذار یار که بگرفت ماه از او

بیت ۱خط عذار یار که بگرفت ماه از او / خوش حلقه‌ای‌ست لیک به دَر نیست راه از او

خط چهره یار که ماه را گرفت، حلقه‌ای خوش است، اما از آن به در راهی نیست.

بیت ۲ابروی دوست گوشهٔ محراب دولت است / آن جا بمال چهره و حاجت بخواه از او

ابروی دوست گوشه محراب دولت است؛ آن‌جا چهره بمال و حاجت از او بخواه.

بیت ۴کردار اهل صومعه‌ام کرد مِی‌پرست / این دود بین که نامهٔ من شد سیاه از او

کردار اهل صومعه مرا می‌پرست کرد؛ این دود را ببین که نامه‌ام از آن سیاه شد.

بیت ۷آبی به روزنامهٔ اعمال ما فشان / باشد توان سترد حروف گناه از او

آبی بر نامه اعمال ما بیفشان، شاید بتوان حروف گناه را از آن پاک کرد.

بیت ۹آیا در این خیال که دارد گدای شهر / روزی بود که یاد کند پادشاه از او؟

آیا در این خیال که گدای شهر دارد، روزی می‌رسد که پادشاه از او یاد کند؟