دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده

بیت ۱دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده / صد ماهرو ز رشکش جَیب قصب دریده

دامن‌کشان در جامه زربفت می‌رفت و صد ماه‌رو از حسادتش گریبان کتانی دریدند.

بیت ۲از تاب آتش مِی، بر گِرد عارضش خوی / چون قطره‌های شبنم بر برگ گل چکیده

از تاب آتش می، گرد چهره‌اش عرق نشسته بود، مانند قطره‌های شبنم بر برگ گل.

بیت ۶آن آهوی سیه‌چشم از دام ما برون شد / یاران چه چاره سازم با این دل رمیده؟

آن آهوی سیه‌چشم از دام ما بیرون شد؛ یاران، با این دل رمیده چه چاره کنم؟

بیت ۷زنهار تا توانی اهل نظر میآزار / دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده

زنهار تا می‌توانی اهل نظر را میازار؛ ای نور هر دو دیده، دنیا وفا ندارد.

بیت ۹گر خاطر شریفت رنجیده شد ز حافظ / بازآ که توبه کردیم از گفته و شنیده

اگر خاطر شریفت از حافظ رنجیده شد، بازآ که از گفته و شنیده توبه کردیم.