ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز می

۱ساقی بیا که شد قدحِ لاله پر ز میطامات تا به چند و خرافات تا به کی؟

۲بگذر ز کبر و ناز که دیده‌ست روزگارچینِ قبای قیصر و طرْفِ کلاهِ کی

۳هشیار شو که مرغِ چمن مست گشت، هانبیدار شو که خوابِ عدم در پی است، هی

۴خوش‌نازکانه می‌چمی ای شاخ نوبهار!کآشفتگی مبادت از آشوبِ بادِ دی

۵بر مِهرِ چرخ و شیوهٔ او اعتماد نیستای وای بر کسی که شد ایمن ز مکرِ وی

۶فردا شرابِ کوثر و حور از برای ماستو امروز نیز ساقیِ مه‌روی و جام می

۷بادِ صبا ز عهدِ صبی یاد می‌دهدجان‌دارویی که غم ببرد درده ای صبی!

۸حشمت مبین و سلطنتِ گل، که بسپردفراشِ باد هر ورقش را به زیر پی

۹درده به یاد حاتمِ طی جام یک منیتا نامهٔ سیاه بخیلان کنیم طی

۱۰زآن می که داد حُسن و لطافت به ارغوانبیرون فکند لطف مزاج از رخش به خوی

۱۱مسند به باغ بر که به خدمت چو بندگاناستاده است سرو و کمر بسته است نی

۱۲حافظ حدیثِ سحرفریبِ خوشت رسیدتا حدِ مصر و چین و به اطرافِ روم و ری