ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی

۱ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختیلطف کردی سایه‌ای بر آفتاب انداختی

۲تا چه خواهد کرد با ما آب و رنگ عارضتحالیا نیرنگ نقشی خوش بر آب انداختی

۳گویِ خوبی بردی از خوبانِ خَلَّخ شاد باشجام کیخسرو طلب، کافراسیاب انداختی

۴هرکسی با شمع رخسارت به وجهی عشق باختزان میان پروانه را در اضطراب انداختی

۵گنج عشق خود نهادی در دل ویران ماسایهٔ دولت بر این کنج خراب انداختی

۶زینهار از آب آن عارض که شیران را از آنتشنه‌لب کردی و گردان را در آب انداختی

۷خواب بیداران ببستی وآن گه از نقش خیالتهمتی بر شب‌روان خیل خواب انداختی

۸پرده از رخ برفکندی یک نظر در جلوه‌گاهوز حیا حور و پری را در حجاب انداختی

۹باده نوش از جام عالم بین که بر اورنگ جمشاهد مقصود را از رخ نقاب انداختی

۱۰از فریب نرگس مخمور و لعل مِی‌پرستحافظ خلوت‌نشین را در شراب انداختی

۱۱وز برای صید دل در گردنم زنجیر زلفچون کمند خسرو مالک رقاب انداختی

۱۲داور داراشکوه‌ ای آن که تاج آفتاباز سر تعظیم بر خاک جناب انداختی

۱۳نصرة الدّین شاه یحیی آن که خصم ملک رااز دم شمشیر چون آتش در آب انداختی