با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی

بیت ۱با مدّعی مگویید، اسرارِ عشق و مستی / تا بی‌خبر بمیرد، در دردِ خودپرستی

اسرار عشق و مستی را با مدعی مگویید، تا بی‌خبر در درد خودپرستی بمیرد.

بیت ۲عاشق شو اَر نَهْ روزی، کارِ جهان سرآید / ناخوانده نقشِ مقصود، از کارگاهِ هستی

عاشق شو، وگرنه روزی کار جهان به سر می‌آید و نقش مقصود را از کارگاه هستی ناخوانده می‌گذاری.

بیت ۳دوش آن صنم چه خوش گفت، در مجلسِ مُغانَم / «با کافران چه کارت؟ گر بت نمی‌پرستی»

دیشب آن صنم در مجلس مغان چه خوش گفت: اگر بت نمی‌پرستی، با کافران چه کار داری؟

بیت ۵در گوشهٔ سلامت، مستور چون توان بود / تا نرگسِ تو با ما، گوید رموزِ مستی

تا چشم تو رموز مستی را با ما می‌گوید، چگونه می‌توان در گوشه سلامت پرهیزکار ماند؟

بیت ۷عشقت، به دستِ طوفان، خواهد سپرد حافظ / چون برق، از این کشاکش، پنداشتی که جستی

عشقت حافظ را به دست طوفان خواهد سپرد؛ پنداشتی که مانند برق از این کشاکش جستی؟