شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری

بیت ۱شهری‌ست پُر ظریفان وز هر طرف نگاری / یاران! صلای عشق است گر می‌کنید کاری

شهری است پر از ظریفان و از هر سو نگاری؛ یاران، اگر کاری می‌کنید، صلای عشق است.

بیت ۲چشم فلک نبیند زین طُرفه‌تر جوانی / در دست کس نیفتد زین خوب‌تر نگاری

چشم فلک جوانی شگفت‌تر از این نمی‌بیند و نگاری زیباتر از این به دست کسی نمی‌افتد.

بیت ۳هرگز که دیده باشد جسمی ز جان مُرَکَّب؟ / بر دامنش مبادا زین خاکیان غباری

چه کسی دیده است جسمی ساخته از جان؟ مبادا از این خاکیان غباری بر دامنش بنشیند.

بیت ۵مِی بی‌غش است دریاب، وقتی خوش است بشتاب / سال دگر که دارد امّید نوبهاری؟

می بی‌غش است، دریاب؛ وقت خوش است، بشتاب؛ چه کسی امید نوبهار سال دیگر را دارد؟

بیت ۷چون این گره گشایم وین راز چون نمایم / دردی و سخت دردی، کاری و صعب کاری

این گره را چگونه بگشایم و این راز را چگونه بنمایم؟ دردی و سخت دردی، کاری و دشوار کاری.