روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

۱روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داریمخلصان را نه به وضع دگران می‌داری

۲گوشهٔ چشمِ رضایی به مَنَتْ باز نشداین چنین عزت صاحب‌نظران می‌داری

۳ساعد آن به که بپوشی تو چو از بهرِ نگاردست در خونِ دلِ پُرهنران می‌داری

۴نه گل از دستِ غمت رست و نه بلبل در باغهمه را نعره‌زنان جامه‌دران می‌داری

۵ای که در دلقِ مُلَمَّع طلبی نقد حضورچشم سری عجب از بی‌خبران می‌داری

۶چون تویی نرگسِ باغ نظر ای چشم و چراغسر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری؟

۷گوهر جام‌جم از کانِ جهانی دگر استتو تمنّا ز گِلِ کوزه‌گران می‌داری

۸پدر تجربه ای دل تویی آخر ز چه رویطمع مهر و وفا زین پسران می‌داری؟

۹کیسهٔ سیم و زرت پاک بباید پرداختاین طمع‌ها که تو از سیم‌بران می‌داری

۱۰گر چه رندیّ و خرابیّ گنهِ ماست، ولیعاشقی گفت که تو بنده بر آن می‌داری

۱۱مگذران روزِ سلامت به ملامت حافظچه توقع ز جهانِ گذران می‌داری؟