هزار جهد بکردم که یار من باشی

۱هزار جهد بکردم که یار من باشیمرادبخش دل بی‌قرار من باشی

۲چراغِ دیدهٔ شب‌زنده‌دار من گردیانیسِ خاطر امّیدوار من باشی

۳چو خسروانِ ملاحت، به بندگان نازندتو در میانه، خداوندگار من باشی

۴از آن عقیق که خونین‌دلم ز عشوهٔ اواگر کنم گله‌ای غم‌گسار من باشی

۵در آن چمن که بتان، دست عاشقان گیرندگرت ز دست برآید، نگار من باشی

۶شبی به کلبهٔ احزانِ عاشقان آییدمی انیسِ دلِ سوگوارِ من باشی

۷شود غزالهٔ خورشید، صید لاغر منگر آهویی چو تو یک دم، شکار من باشی

۸سه بوسه کز دو لبت، کرده‌ای وظیفهٔ مناگر ادا نکنی، قرض‌دار من باشی

۹من این مراد ببینم به خود که نیم‌شبیبه جای اشک روان، در کنار من باشی

۱۰من ار چه حافظ شهرم، جویی نمی‌ارزممگر تو از کرم خویش، یار من باشی