رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

بیت ۱رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی / آمد به گوش ناگهم آواز بلبلی

صبحدمی به باغ رفتم تا گلی بچینم؛ ناگهان آواز بلبلی به گوشم رسید.

بیت ۲مسکین چو من به عشق گلی گشته مبتلا / و اندر چمن فکنده ز فریاد غلغلی

بیچاره مانند من به عشق گلی گرفتار شده بود و در چمن از فریاد غوغایی انداخته بود.

بیت ۴گل یار حسن گشته و بلبل قرین عشق / آن را تفضلی نه و این را تبدلی

گل یار زیبایی شده و بلبل همدم عشق؛ آن را بخششی نیست و این را دگرگونی‌ای نیست.

بیت ۶بس گل شکفته می‌شود این باغ را ولی / کس بی بلای خار نچیده‌ست از او گلی

این باغ گل بسیار می‌شکفد، اما کسی بی بلای خار از آن گلی نچیده است.

بیت ۷حافظ مدار امید فرج از مدار چرخ / دارد هزار عیب و ندارد تفضلی

حافظ، از گردش چرخ امید گشایش مدار، که هزار عیب دارد و بخششی ندارد.