اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَةِ السُلطانِ

بیت ۱اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَةِ السُلطانِ / احمدِ شیخ اُوِیسِ حسنِ ایلخانی

خدا را بر عدالت سلطان سپاس می‌گویم: احمد پسر شیخ اویس پسر حسن ایلکانی.

بیت ۳دیده نادیده به اقبال تو ایمان آورد / مرحبا ای به چنین لطف خدا ارزانی

چشم ندیده به اقبال تو ایمان آورد؛ آفرین، ای که شایسته چنین لطف خدایی.

بیت ۷گر چه دوریم به یاد تو قدح می‌گیریم / بُعد منزل نبود در سفر روحانی

هرچند دوریم، به یاد تو قدح می‌گیریم؛ در سفر روحانی دوری منزل نیست.

بیت ۸از گل پارسیم غنچهٔ عیشی نشکفت / حبّذا دجله بغداد و می ریحانی

از گل فارس غنچه عیشی برایم نشکفت؛ خوشا دجله بغداد و می ریحانی.

بیت ۹سر عاشق که نه خاک در معشوق بود / کی خلاصش بود از محنت سرگردانی

سر عاشقی که خاک در معشوق نباشد، کی از رنج سرگردانی رهایی می‌یابد؟