وقت را غنیمت دان آن قدر که بتْوانی

۱وقت را غنیمت دان آن قدر که بتْوانیحاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی

۲کام‌بخشیِ گردون عمر در عوض داردجهد کن که از دولت دادِ عیش بستانی

۳باغبان چو من زین جا بگذرم حرامت بادگر به جای من سروی غیر دوست بنشانی

۴زاهد پشیمان را ذوق باده خواهد کشتعاقلا! مکن کاری کآورد پشیمانی

۵محتسب نمی‌داند این قدر که صوفی راجنس خانگی باشد همچو لعل رمانی

۶با دعای شب‌خیزان ای شکردهان مستیزدر پناه یک اسم است خاتم سلیمانی

۷پند عاشقان بشنو و از در طرب بازآکاین همه نمی‌ارزد شغل عالم فانی

۸یوسف عزیزم رفت ای برادران رحمیکز غمش عجب بینم حال پیر کنعانی

۹پیش زاهد از رندی دم مزن که نتوان گفتبا طبیب نامحرم حال درد پنهانی

۱۰می‌روی و مژگانت خون خلق می‌ریزدتیز می‌روی جانا ترسمت فرومانی

۱۱دل ز ناوک چشمت گوش داشتم لیکنابروی کماندارت می‌برد به پیشانی

۱۲جمع کن به احسانی حافظ پریشان راای شکنج گیسویت مجمع پریشانی

۱۳گر تو فارغی از ما ای نگار سنگین‌دلحال خود بخواهم گفت پیش آصف ثانی