هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی

بیت ۱هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی / که هم نادیده می‌بینی و هم ننوشته می‌خوانی

جانا، هواخواه توام و می‌دانم که می‌دانی، که هم نادیده می‌بینی و هم ننوشته می‌خوانی.

بیت ۲ملامت‌گو چه دریابد میان عاشق و معشوق؟ / نبیند چشم نابینا خصوص اسرار پنهانی

ملامتگر از میان عاشق و معشوق چه درمی‌یابد؟ چشم نابینا به‌ویژه اسرار پنهان را نمی‌بیند.

بیت ۴گشادِ کار مشتاقان در آن ابروی دلبند است / خدا را یک نفس بنشین گره بگشا ز پیشانی

گشایش کار مشتاقان در آن ابروی دلبند است؛ به خاطر خدا یک نفس بنشین و گره از پیشانی بگشا.

بیت ۷دریغا عیش شب‌گیری که در خواب سحر بگذشت / ندانی قدر وقت ای دل مگر وقتی که درمانی

دریغا شادی شبانه که در خواب سحر گذشت؛ ای دل، قدر وقت را نمی‌دانی مگر وقتی درمانده شوی.

بیت ۸ملول از همرهان بودن طریق کاردانی نیست / بکش دشواری منزل به یاد عهد آسانی

از همراهان ملول بودن راه کاردانی نیست؛ دشواری منزل را به یاد روزگار آسانی تحمل کن.