گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی

بیت ۱گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی / چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی

مردم گفتند تو یوسف دومی؛ چون نیک نگریستم، به‌راستی از او بهتری.

بیت ۲شیرین‌تر از آنی به شکرخنده که گویم / ای خسرو خوبان که تو شیرین زمانی

با شکرخنده شیرین‌تر از آنی که بگویم؛ ای خسرو زیبارویان، تو شیرین زمانه‌ای.

بیت ۴صد بار بگفتی که دهم زان دهنت کام / چون سوسن آزاده چرا جمله زبانی؟

صد بار گفتی که از دهانت کام می‌دهم؛ چرا مانند سوسن آزاده همه زبانی؟

بیت ۵گویی بدهم کامت و جانت بستانم / ترسم ندهی کامم و جانم بستانی

می‌گویی کامت را می‌دهم و جانت را می‌ستانم؛ می‌ترسم کامم را ندهی و جانم را بستانی.

بیت ۷چون اشک بیندازیش از دیدهٔ مردم / آن را که دمی از نظر خویش برانی

کسی را که دمی از نظر خود برانی، مانند اشک از چشم مردم می‌اندازی.