صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی

بیت ۱صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی / برگ صبوح ساز و بده جام یک منی

صبح است و ژاله از ابر بهمن می‌چکد؛ توشه صبحگاهی بساز و جام یک‌منی بده.

بیت ۲در بحر مایی و منی افتاده‌ام، بیار / می تا خلاص بخشدم از مایی و منی

در دریای مایی و منی افتاده‌ام؛ می بیاور تا مرا از مایی و منی رها کند.

بیت ۳خونِ پیاله خور که حلال است خون او / در کار یار باش که کاری‌ست کردنی

خون پیاله را بخور که خونش حلال است؛ در کار یار باش که کاری است کردنی.

بیت ۵مِی ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفت / «خوش بگذران و بشنو از این پیرِ منحنی»

می بده، که چنگ سر به گوشم آورد و گفت: خوش بگذران و از این پیر خمیده بشنو.

بیت ۶ساقی به بی‌نیازی رندان که می بده / تا بشنوی ز صوت مغنی «هو الغنی»

ساقی، به بی‌نیازی رندان می بده تا از آواز مغنی «هو الغنی» (او بی‌نیاز است) بشنوی.