لعلِ سیرابِ به‌خون‌تشنه‌، لب یار من است

بیت ۳ساروان رَخت به دروازه مَبَر‌، کان سرِ کو / شاهراهی‌ست که منزلگهِ دلدارِ من است

ای ساربان، بار را به دروازه شهر نبر، که آن سر کوچه شاهراهی است که منزلگاه دلدار من است.

بیت ۴بندهٔ طالعِ خویشم که در این قحطِ وفا / عشق آن لولیِ سرمست‌، خریدار من است

بنده بخت خودم که در این قحطی وفا، عشق آن لولی سرمست خریدار من است.

بیت ۶باغبان همچو نسیمم ز درِ خویش مران / کآبِ گلزارِ تو از اشکِ چو گلنارِ من است

ای باغبان، مرا مانند نسیم از در خود مران، که آب گلزار تو از اشک گلنارگونه من است.

بیت ۸آن که در طرزِ غزل نکته به حافظ آموخت / یارِ شیرین‌سخنِ نادره‌گفتارِ من است

کسی که در شیوه غزل به حافظ نکته آموخت، یار شیرین‌سخن کمیاب‌گفتار من است.