آن سیه‌چَرده که شیرینیِ عالَم با اوست

بیت ۲گرچه شیرین‌‌دَهَنان پادشهان‌اند ولی / او سلیمانِ زمان است که خاتَم با اوست

گرچه شیرین‌دهنان پادشاهان‌اند، او سلیمان زمان است که انگشتری با اوست.

بیت ۴خالِ مُشْکین که بدان عارِضِ گَنْدُمگون است / سِرِّ آن دانه که شُد رَهْزَنِ آدَم با اوست

خال مشکین بر چهره گندمگونش، راز همان دانه‌ای را دارد که رهزن آدم شد؛ اشاره به میوه ممنوعه (گندم در روایات).

بیت ۵دلبرم، عَزْمِ سَفَر کَرْد خُدا را یاران / چه کُنَم با دِلِ مجروح؟ که مَرْهَم با اوست

دلبرم قصد سفر کرده؛ یاران، خدا را، با دل زخمی چه کنم که مرهم با اوست؟

بیت ۶با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌‌دِل / کُشْت ما را و دَمِ عیسیِ مَریم با اوست؟

با که این نکته را بگویم که آن سنگدل ما را کشت و دم زنده‌کننده عیسی با اوست؟