صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

بیت ۱صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت / ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت

سپیده‌دم مرغ چمن به گل تازه‌شکفته گفت: ناز کم کن، که در این باغ بسیاری مثل تو شکفته‌اند.

بیت ۲گل بخندید که از راست نرنجیم ولی / هیچ عاشق سخن سخت به معشوق نگفت

گل خندید و گفت: از حرف راست نمی‌رنجیم، اما هیچ عاشقی به معشوق سخن سخت نگفته است.

بیت ۴تا ابد بوی محبت به مشامش نرسد / هر که خاک در میخانه به رخسار نرُفت

هر که خاک در میخانه را با رخسار نروبید، تا ابد بوی محبت به مشامش نمی‌رسد.

بیت ۷سخن عشق نه آن است که آید به زبان / ساقیا می ده و کوتاه کُن این گفت و شنفت

سخن عشق چیزی نیست که به زبان بیاید؛ ساقی، می بده و این گفت‌وگو را کوتاه کن.