دلِ من در هوایِ روی فرخ

۱دلِ من در هوایِ روی فرخبُوَد آشفته همچون مویِ فرخ

۲به جز هندویِ زلفش هیچ کس نیستکه برخوردار شد از روی فرخ

۳سیاهی نیکبخت است آن که دائمبُوَد هم‌راز و هم‌زانوی فرخ

۴شود چون بید لرزان سروِ آزاداگر بیند قدِ دلجویِ فَرُّخ

۵بده ساقی شرابِ ارغوانیبه یادِ نرگسِ جادوی فَرُّخ

۶دو تا شد قامتم همچون کمانیز غم پیوسته چون ابروی فرخ

۷نسیم مُشک تاتاری خجل کردشمیم زلف عَنبربوی فرخ

۸اگر میلِ دلِ هر کس به جایی‌ستبُوَد میلِ دلِ من سوی فرخ

۹غلامِ همتِ آنم که باشدچو حافظ بنده و هندوی فرخ