خیام · رباعی شماره ۱۵۸

از آمدن بهار و از رفتن دی

از آمدن بهار و از رفتن دیاوراق وجود ما همی گردد طی

می خور! مخور اندوه که فرمود حکیمغمهای جهان چو زهر و تریاقش می

معنی رباعی

با آمدن بهار و رفتن زمستان، برگ‌های دفتر هستی ما ورق می‌خورد و بسته می‌شود. غم مخور، که حکیم گفته است غم‌های جهان زهر است و پادزهرش شادی.

متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.