این کهنه رباط را که عالم نام است

جهان کاروانسرایی کهنه است که روز و شب، چون اسبی سیاه و سفید، در آن می‌آیند و می‌روند. بزمی است که از صد جمشید به جا مانده و کاخی که صد بهرام بر آن تکیه زده و رفته‌اند.

رباط

کاروانسرا

ابلق

اسب دو رنگ سیاه و سفید؛ کنایه از روز و شب