خیام · رباعی شماره ۱۶
این کوزه که آبخوارهٔ مزدوریست
این کوزه که آبخوارهٔ مزدوریستاز دیدهٔ شاهی و دل دستوریست
هر کاسهٔ می که بر کف مخموریستاز عارض مستی و لب مستوریست
معنی رباعی
خاک و کوزهکوزهای که کارگری از آن آب میخورد، از چشم پادشاهی و دل وزیری ساخته شده است، و هر جام شرابی که در دست بادهنوشی است، از گونهی مستی و لب پرهیزگاری. خاکِ همه، از شاه تا پارسا، سرانجام یکسان میشود.
- آبخواره
- ظرف آبخوردن
- دستور
- وزیر
- مخمور
- خمار، مست
- مستور
- پارسا، پاکدامن
اشتراک رباعی
متن بر پایهی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.