خیام · رباعی شماره ۱۷۸
هنگام صبوح ای صنمِ فرخ‌پی
هنگام صبوح ای صنمِ فرخ‌پیبرساز ترانه‌ای و پیش‌آور می
کافکند به خاک صدهزاران جم و کِیاین آمدن تیر مَه و رفتن دی
معنی رباعی
گذر عمرهنگام صبح، ای یار خوش‌قدم، ترانه‌ای بنواز و شراب بیاور؛ زیرا این آمدن تیرماه و رفتن دی‌ماه (گذر فصل‌ها) صدها هزار پادشاه چون جمشید و کیانیان را به خاک افکنده است.
- صبوح
- شراب صبحگاهی
- فرخ‌پی
- خوش‌قدم
- جم و کی
- جمشید و پادشاهان کیانی
- تیرمه و دی
- ماه تابستان و ماه زمستان؛ گذر زمان
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.