خیام · رباعی شماره ۲
چون عهده نمی‌شود کسی فردا را
چون عهده نمی‌شود کسی فردا راحالی خوش دار این دلِ پر سودا را
مِی نوش به ماهتاب ای ماه که ماهبسیار بتابد و نیابد ما را
معنی رباعی
غنیمت شمردن دمهیچکس ضامن فردا نیست، پس دلِ پرخیال را همین حالا شاد نگه دار. ماه پس از ما هم بارها خواهد تابید و ما را نخواهد یافت؛ پس زیر همین ماهتاب، دم را غنیمت بشمار.
- عهده
- ضمانت و تعهد
- سودا
- خیال و اندیشه‌ی پریشان
- حالی
- اکنون، در این حال
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.