خیام · رباعی شماره ۶
ماییم و می و مُطرب و این کنجِ خراب
ماییم و می و مُطرب و این کنجِ خرابجان و دل و جام و جامه پُر دُردِ شراب
فارغ ز امیدِ رحمت و بیمِ عذابآزاد ز خاک و باد و از آتش و آب
معنی رباعی
غنیمت شمردن دمتصویر جمعی آسوده در گوشهای ویرانه با می و نوازنده که نه به امید پاداشاند و نه از کیفر میترسند و از بند چهار عنصرِ تن (خاک، باد، آتش و آب) رهایند. رباعی رهایی از نگرانیهای اینجهانی و آنجهانی را میستاید.
- مطرب
- نوازنده و خواننده
- دُرد
- تهنشین شراب
- خاک و باد و آتش و آب
- چهار عنصری که به باور قدما تن از آن ساخته شده
اشتراک رباعی
متن بر پایهی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.