خیام · رباعی شماره ۳۵
در فصل بهار اگر بتی حور سرشت
در فصل بهار اگر بتی حور سرشتیک ساغر مِی دهد مرا بر لب کِشت
هر چند به نزد عامه این باشد زشتسگ به ز من است اگر برم نامِ بهشت
معنی رباعی
پند و نقد ریااگر در بهار، زیبارویی بهشتی کنار کشتزار جامی به من بدهد، هرچند مردم آن را زشت بدانند، نام بهشت را دیگر نمیآورم. شاعر خوشیِ نقد و حاضر را بر وعدهی دور ترجیح میدهد و این را بیپرده میگوید.
- حورسرشت
- به سرشت حوری بهشتی؛ بسیار زیبا
- لب کشت
- کنار کشتزار
اشتراک رباعی
متن بر پایهی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.