خیام · رباعی شماره ۴
گر مِی نخوری طعنه مزن مستان را
گر مِی نخوری طعنه مزن مستان رابنیاد مکَن تو حیله و دستان را
تو غره بدان مشو که مِی می‌نخوریصد لقمه خوری که مِی غلام است آن را
معنی رباعی
پند و نقد ریااگر خودت شراب نمی‌نوشی، مستان را سرزنش نکن و نیرنگ نساز. به پرهیز از می مغرور مشو؛ تو لقمه‌هایی (مال و حقی از دیگران) می‌خوری که گناهش از می بسیار بیشتر است.
- دستان
- نیرنگ، فریب
- غره
- مغرور، فریفته
- غلام
- بنده؛ در اینجا یعنی کم‌ارزش‌تر از
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.