خیام · رباعی شماره ۸۱

عمرت تا کی به خودپرستی گذرد

عمرت تا کی به خودپرستی گذردیا در پی نیستی و هستی گذرد

می نوش که عمری که اجل در پی اوستآن به که به خواب یا به مستی گذرد

معنی رباعی

تا کی عمرت در خودپرستی یا در بحث‌های بی‌پایان درباره‌ی هستی و نیستی بگذرد؟ عمری که مرگ در پی آن است، بهتر است در آرامش و بی‌خبریِ خوش بگذرد.

متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.