خیام · رباعی شماره ۸۰
زآن پیش که بر سرت شبیخون آرند
زآن پیش که بر سرت شبیخون آرندفرمای که تا بادهٔ گلگون آرند
تو زر نهای ای غافل نادان که تو رادر خاک نهند و باز بیرون آرند
معنی رباعی
خاک و کوزهپیش از آنکه مرگ بر تو شبیخون بزند، بگو شراب گلگون بیاورند. ای غافل نادان، تو طلا نیستی که تو را در خاک پنهان کنند و دوباره بیرون بیاورند.
- شبیخون
- حملهی ناگهانی شبانه؛ کنایه از مرگ
- گلگون
- سرخ
اشتراک رباعی
متن بر پایهی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.