هر صبح که روی لاله شبنم گیرد

هر صبح که شبنم بر چهره‌ی لاله می‌نشیند و قامت بنفشه در چمن خم می‌شود، شاعر از غنچه خوشش می‌آید که دامن خود را جمع کرده است (هنوز نشکفته و خود را نگه داشته است).

دامن فراهم گرفتن

دامن جمع کردن؛ کنایه از خودداری و پاکدامنی