خیام · رباعی شماره ۹۴
هم دانهٔ امید به خرمن ماند
هم دانهٔ امید به خرمن ماندهم باغ و سرای بی تو و من ماند
سیم و زر خویش از درمی تا به جویبا دوست بخور گرنه به دشمن ماند
معنی رباعی
گذر عمردانهی امید در خرمن می‌ماند و باغ و خانه بی ما باقی می‌ماند. زر و سیم خود را، از یک درم تا یک جو، با دوست بخور؛ وگرنه به دشمن می‌رسد.
- درم
- سکه‌ی نقره
- جو
- کوچک‌ترین واحد وزن؛ کنایه از اندک
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.