خیام · رباعی شماره ۱۰۰
از بودنی ای دوست چه داری تیمار
از بودنی ای دوست چه داری تیماروز فکرت بیهوده دل و جان افکار
خرم بزی و جهان به شادی گذرانتدبیر نه با تو کرده‌اند اول کار
معنی رباعی
گله از روزگارای دوست، برای آنچه مقدر است چرا غصه می‌خوری و دل و جان را با اندیشه‌های بیهوده زخمی می‌کنی؟ شاد زندگی کن، که در آغاز کار با تو مشورت نکرده‌اند.
- بودنی
- آنچه مقدر است
- تیمار
- غم و اندوه
- افکار
- زخمی، خسته
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.