خیام · رباعی شماره ۱۲
ای چرخ فلک! خرابی از کینهٔ توست
ای چرخ فلک! خرابی از کینهٔ توستبی‌دادگری شیوهٔ دیرینهٔ توست
ای خاک! اگر سینهٔ تو بشکافندبس گوهر قیمتی که در سینهٔ توست
معنی رباعی
گله از روزگارشاعر به گردون گله می‌کند که ویرانی‌ها از کینه‌ی اوست و بیداد کار دیرینه‌اش است. سپس به خاک می‌گوید اگر سینه‌ات را بشکافند، گوهرهای گرانبها (انسان‌های ارجمندِ مرده) در آن پیدا می‌شود.
- چرخ فلک
- آسمان گردان، روزگار
- بیدادگری
- ستمگری
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.