خیام · رباعی شماره ۱۰۹
گر باده خوری تو با خردمندان خور
گر باده خوری تو با خردمندان خوریا با صنمی لاله رخی خندان خور
بسیار مخور ورد مکن فاش مسازاندک خور و گهگاه خور و پنهان خور
معنی رباعی
پند و نقد ریااگر مینوشی، با خردمندان یا با یاری خندان بنوش؛ بسیار نخور، آن را عادت هر روزه مکن و آشکار نکن؛ کم بنوش و گاهگاه و پنهان. رباعیای دربارهی اعتدال و پرهیز از زیادهروی.
- ورد
- کار هر روزه و همیشگی
- فاش ساختن
- آشکار کردن
اشتراک رباعی
متن بر پایهی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.