خیام · رباعی شماره ۱۱
ای آمده از عالم روحانی تفت
ای آمده از عالم روحانی تفتحیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
مِی نوش، ندانی ز کجا آمدهایخوش باش، ندانی به کجا خواهی رفت
معنی رباعی
راز هستیای که شتابان از عالم جان آمدهای و در شمار پنج حس، چهار عنصر، شش جهت و هفت آسمان سرگردان ماندهای: نمیدانی از کجا آمدهای و به کجا میروی؛ پس شاد باش.
- تفت
- شتابان
- پنج و چهار و شش و هفت
- پنج حس، چهار عنصر، شش جهت و هفت آسمان؛ یعنی جهان مادی
اشتراک رباعی
متن بر پایهی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.