خیام · رباعی شماره ۱۱۳
وقت سحر است خیز ای مایهٔ ناز
وقت سحر است خیز ای مایهٔ نازنرمک نرمک باده خور و چنگ نواز
کآنها که به جایند نپایند بسیوآنها که شدند کس نمی‌آید باز
معنی رباعی
گذر عمرسحر است؛ ای مایه‌ی ناز برخیز، آرام‌آرام باده بنوش و چنگ بنواز؛ زیرا آنان که هستند دیری نمی‌پایند و از آنان که رفتند کسی بازنمی‌گردد.
- چنگ
- سازی زهی
- پاییدن
- ماندن، دوام آوردن
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.