پرش به محتوا
گلپسر

خیام · رباعی شماره ۶۷

بر پشت من از زمانه تو می‌آید

بر پشت من از زمانه تو می‌آیدوز من همه کار نانکو می‌آید

جان عزم رحیل کرد و گفتم بمروگفتا چه کنم خانه فرومی‌آید

معنی رباعی

گله از روزگار

روزگار پیاپی بر پشت شاعر بار می‌گذارد و از او جز کار ناخوب سر نمی‌زند. جانش قصد رفتن کرد؛ گفت نرو، و جان پاسخ داد: چه کنم، خانه (تن) در حال فروریختن است.

تو بر تو
لایه لایه، پیاپی
رحیل
کوچ، رفتن

متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.