برخیزم و عزمِ بادهٔ ناب کنم

شاعر می‌گوید برمی‌خیزد و جام می‌گیرد و چهره را از شراب به رنگ عناب سرخ می‌کند، و مشتی می بر روی این عقلِ فضول می‌زند تا آن را به خواب ببرد؛ عقلی که مدام او را به نگرانی و حساب‌گری می‌کشاند.

ناب

خالص

عناب

میوه‌ی سرخ‌رنگ

فضول‌پیشه

کسی که بی‌جا دخالت می‌کند