پرش به محتوا
گلپسر

خیام · رباعی شماره ۱۲۷

چون نیست مقام ما در این دهر مقیم

چون نیست مقام ما در این دهر مقیمپس بی می و معشوق خطائیست عظیم

تا کی ز قدیم و محدث امیدم و بیمچون من رفتم جهان چه محدث چه قدیم

معنی رباعی

راز هستی

چون ماندنِ ما در این جهان همیشگی نیست، بی‌شادی گذراندنش خطایی بزرگ است. تا کی از بحثِ «قدیم یا حادث بودن جهان» امید و ترس داشته باشم؟ وقتی من رفتم، جهان چه قدیم باشد چه تازه، برای من فرقی ندارد.

مقیم
ماندگار
قدیم و مُحدَث
ازلی و تازه‌پدیدآمده؛ بحث فیلسوفان درباره‌ی آغاز جهان

متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.